Saturday, March 21, 2009

กวีบทหนึ่งแด่...เธอ


เวลาก็ผ่านมาเนิ่นนานเหลือเกิน ในวันที่เธอมีความสุขฉันก็ดีใจกับเธอด้วย ชีวิตของเธอในตอนนี้คงมีความสุขมาก เธอเคยบอกว่าฉันเป็นคนยึดติดกับอดีต อยู่กับความทรงจำเก่า เธอบอกว่าฉันไม่ยอมก้าวออกจากเงามืด แต่เธอคงไม่รู้หรอกว่า การที่ฉันมีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้ก็เพราะฉันอยู่กับความทรงจำดีๆ ที่ว่าครั้งหนึ่งฉันเคยได้มี ได้เห็น ได้รู้จักและสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งดีๆ ในชีวิตฉัน เธอเห็นว่านั่นเป็นเรื่องไร้สาระ เป็นเงามืดมัวในชีวิตของฉัน แต่สำหรับฉันนั่นคือความทรงจำที่มีค่าที่สุดในชีวิตคนอย่างฉัน การที่ได้รับสิ่งนั้นมาก็ถือเป็นพรสูงสุดแล้วในชีวิตคนต่ำต้อยอย่างฉัน มันก็แค่ความทรงจำ มันก็แค่วันเก่าๆ แต่ฉันเก็บมันไว้และยังคิดถึงช่วงเวลานั้น ฉันรู้ว่าเราไม่อาจย้อนเวลากลับมา และถึงจะทำได้ฉันก็ไม่ขอทำอย่างนั้นแน่นอน มันคงเพราะเราเดินมาไกลเกินกว่าที่จะกลับไปเริ่มต้นใหม่แล้ว บางครั้ง...ฉันก็แค่สงสัยว่า ถ้าวันนั้นฉันเลือกเดินทางอีกทางป่านนี้เส้นทางชีวิตของเราจะเป็นอย่างไร แต่ก็นั่นแหละนะฉันคงไม่ขอพิสูจน์มันหรอก ฉันก็แค่อยากจะบอกเธอว่าฉันสบายดี ฉันเองก็มีความสุขมากเหมือนกัน ฉันมีชีวิตตามทางที่ฉันเลือกเดิน ฉันกำหนดทุกอย่างได้เอง มันก็มีหลายครั้งที่ฉันคิดถึงเธอแต่ทุกๆ ครั้ง ที่คิดถึงเธอมันคือความสุข ขอบคุณที่เธอสร้างความทรงจำที่สวยงามให้กับชีวิตขมๆ ของฉัน ฉันไม่รู้ว่าฉันมีเวลาอีกนานเท่าไรบนโลกนี้ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันมีชีวิตอยู่เพื่อใครและเพื่ออะไร ฉันมีอะไรต้องทำอีกเยอะเลย เธอเองก็คงเหมือนกัน ฉันขอให้เธอรับรู้ไว้ว่าเธอยังมีฉันในวันที่เธอไม่เหลือใคร เท่านั้นฉันก็มีความสุขที่สุดแล้ว ขอให้เธอแค่คิดถึงกันฉันก็ดีใจแล้ว มีความสุขมากๆ นะความทรงจำที่แสนดีของฉัน

ฟ้าใส ใจมัวหมอง


อากาศก็ดี ท้องฟ้าก็สวย แต่ทำไมคนเราไม่สดใสกลับทำใจให้เศร้าหมอง ถ้าชีวิตมันยากนักก็อย่าคาดหวังเยอะ ผิดหวังมาจะได้ไม่เสียใจ คนเราบางครั้งการที่ต้องการอะไรที่สมบูรณ์แบบมันไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นเลยในชีวิต แค่ทำให้ดีที่สุด ทำให้เต็มที่ก็พอแล้ว จะเอาอะไรกับมันนักหนาชีวิตเรา รวมถึงจะเอาอะไรจากคนอื่นนักหนา เค้าอาจจะไม่ดีในสายตาเราแต่เค้าอาจจะเป็นคนที่ดีมากในสายตาคนอื่นก็ได้ แล้วเราเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรไปตัดสินคนอื่นเค้า เราก็ไม่ได้วิเศษมาจากไหน อยู่ให้ง่ายๆ ใช้ชีวิตให้เรียบง่าย สบายๆ อยู่ให้มีความสุขก็พอแล้ว ง่ายๆ เลยคือไม่มีใครได้อะไรทุกอย่างที่เราอยากได้ ถ้ารู้แล้วก็ไม่ต้องอยากปล่อยไปตามธรรมชาติ แค่นี้ขีวิตก็มีสุขมากแล้ว